Şimdi en önemli kısma geldik.
Benim ayarlara göre yaparsanız sorunsuz bir şekilde domainimizi yönlendireceğiz. (Blogger DNS: 74.125.93.121) 
Yani ne yapın ne edin ayarlarınız şu şekilde olsun:

Bu ayarları yaptıktan sonra kaydedin ve kesinlikle ayarlarınızı bir daha ellemeyin.
Şimdi açın Blogger’ı. Blogger’dan Ayarlar – Yayıncılık – Özel Alan – Gelişmiş Ayarlar diyoruz.
Etki alanına domaininizi yazın. Kaydettikten sonra alttaki kutucuğu tıklayıp tekrar kaydedin.
Yaklaşık 1-2 saate yönlendirme tamamlanarak sorunsuz hale gelecek.
-Abi ben yaptım olmadı, site açılmıyor- diyeceksiniz. Ayarlarınızı ellemeden bekleyin.
Sorun çıkarsa veya aklınıza takılan herhangi bir şey varsa yorum olarak danışabilirsiniz.

An itibariyle özel etki alanındayız.
Açıldığımız günden beri (9 Aralık 2010) bizi yalnız bırakmayan okuyucularımıza, sonsuz teşekkürlerimizi sunar, yeni adresimizde keyifli bloglamalar ve okumalar dileriz.
Teşekkürler Türkiye
***
Kendineyazar.net İN Cgulumser.blogspot.com OUT
Nasıl taşındık?

Aşk, bizim aşkımız bu. Bir masal gibi başladı, bir masal gibi sürdü ve evlendik. Masallar neden hep en güzel yerlerinde biter? Prenses prensini bulur ve evlenir, biter. Peki YA SONRA?
sloganıyla bugün vizyona giren film, seyircileri ile buluştu.
Başrollerini Özcan Deniz’in ve Deniz Çakır’ın paylaştığı filmde aşka doyacaksınız.
***
Bu kadar resmiyet yeter uleyn!
İşte film izlenilmeyecek gibi değil, hatta keyifli.
Özcan Deniz ismini duyduğumda ön yargıyla yaklaşmamak elde değil. Einstein demiş zaten, ön yargıyı yıkmak atomu parçalamaktan zor diye.
Hele ki film hakkındaki yorumları okuyunca gitmesek mi? diye tereddüde bile düştük. Neyse filme girdik sonuçta.  Paramın boşa gitmediğine inanıyorum. Filmin konusunu basit bulanlar olmasına karşın konuyu beğendim. Aşkın yanı sıra komedi daha ağır basıyor sanki? Gidip bir görün derim. detay»
***
Özcan Deniz: “Beni Mahsun’la değil Chaplin’le kıyaslayın” demiş.
Ha Ha Ha! Eee, ya sonra?
***
Fragmana buyrun:

Kim bu adam?
Merhabalar,
Ben Sevgin Güven, yeni naçizane blog yazarınız.
İlk yazımı şöyle efektli falanlı filanlı yazmak isterdim ama yemiyor, belki yapamam. Çaktırmayalım da imlam fazla çekici değildir.
Şimdi, Facebook’ta normal düz durmuş gülen bir genç gördüğümüzde yadırgar olduk. Çok sıradan gelir oldu,
çok geliştik vesselam.
Ters, oraya buraya atlarken vs. fotoğraflar çekinir olduk, çekinirler oldu.
Özellikle 14-18 yaş kızlarda profesyonel fotoğraf makinesi alma telaşı başladı. :O
Dün bana bir kız arkadaşım:
“Ya Sevgin, hani şöyle sadece seni gösteren fotoğraf makineleri var ya gerisi buğulu oluyor onların isimleri ne ya?” dedi, diyebiliyor.
Bu tür insanlar için Photoscape hayati önem taşır.
Onlar için okul harçlığı, bayram paraları eskisinden daha değerlidir artık.
***
Fotoğraf makinesini alınca ne oluyor peki?
Hemen büyük boy bir aynanın karşısına geçiliyor, ha! tabi bundan önce saç baş düzeltiliyor, dudaklar boyanıyor, yanaklar al al yapılıyor ve sonra şak flaş!
Profiller böyle fotoğraflarla dolup taşıyor.
Bir de her yere fotoğraf makinesinin ismini yazarlar böyleleri.
Fotoğraflar beğeni yağmuruna tutulur, arkadaşlardan iltifatlar yağar…
Genç ergene ne olur?
Çıldırır tabi.
***
Ne oluyor peki güzel arkadaşım? Ayna karşısında çekindiğin, kafanın yarısını kaplayan makine ile ne yapmaya çalışıyorsun?
He?
He gülüm?

“Her ne cins köpek olursa olsun, evin içinde beslenmemeli. Köpek beslenen eve Cebrail dahil hiçbir melek girmez. Bunu bize peygamber efendimiz haber veriyor. Meleğin girmediği eve şeytanlar dolar. Şeytanların bulunduğu yerde fesat ve huzursuzluk hâkim olur. Köpek beslenen evde biri ölürse, onun canını almak için Azrail bile o eve gelmez. Evin içine girmeden o kişinin canını alır ve geri gider.”
Buraya girmez, şuraya girmez.
Girmesin kardeşim, çağırdım sanki.
Zekeriya Hocamızın da dediği gibi bizim evde Cebrail’in işi ne? (Azrail için tadından yenmez, o ayrı.)
Bu sözler kime ait, hatırladınız mı?
Orhan Çeker‘e.
Ha, Selçuk Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Ana Bilim Dalı Başkanı Prof. Dr. Orhan Çeker‘e.
Niye yazıyorum?
Bir siktir git dedirten dinci zırvaları ile gündemde şuan kendileri.
Şimdi ne demiş bu adam?
“Dekolte giyen tacize uğrar, şikayet etmesin.”
***
Ama bir duralım önce, ilk konuya açıklık getirelim.
Ne diyorduk: “Köpek giren eve melek girmez.”
Melek dediğin orada burada mı gezer? (Bizim evde yok ama gezebilir mi? gezer herhalde.)
“Gece tırnak kesilmez, uğursuzluktur”, “Gece ıslık çalınmaz Şeytan gelir.”
Hurafe efendim böyle şeyler, cehalet.
Hayvandan korkan, hayvan sevgisinden yoksun olan insan(!)lar, kılıfını da oturtuyor ne güzel. Ya da köpekten korkan melekler olabilir!?#$½{[
Birde yazıcı meleklerimiz vardı bizim değil mi?
Evinde köpek besliyorsan emekliye mi ayrılıyorlar?
Ne Azrail ne günah, mis!
***
Ha! Bu konu çok tartışıldı.
Sonuçta rivayet, ağzı olan konuşuyor.
Yalnız O.Ç.’in kesin yargıda bulunması her şeyi değiştiriyor tabi.
Benim böyle batıl inançlarım yoktur.
Batıl bile değil, sadece inanç. Buna da saygı duyarım.
***
Gelelim gündemin konusuna.
“Dekolte giyen tacize uğrar, şikayet etmesin.”
Bu mantığa göre;
Altını, mücevheri olan teyzeler gasp edilebilir. 
Açık unutulan olan dükkanlar soyulabilir.
…
Türbanlılara, hayvanlara, bebeklere tecavüz edilmiyor mu? Suçları ne? dekolte mi?
Hiç sanmıyorum.
Tecavüz, taciz iki taraflı bir şey değildir! Bu nasıl bir zihniyet?
Aslında haklı.
Bu adam için sosyal paylaşım sitelerinde fan sayfası açan kadınlar, “Türban yetmez çarşaf isteriz” zihniyeti ile bunu yapabiliyorsa bu kadar konuşmak boşa, öfkelenmek boşa, yazmak boşa…
Müslümanlık yapan hapse, Müslümanlığı öven kürsüye…

Açıklama yapmaya bile gerek yok aslında.
Sanal alem çalkalanıyor, tepkiler büyüyor.
Neyden bahsediyorum?
Karikatürist Bahadır Baruter.
***
Bahadır Baruter’in kaleminden çıkan “Allah yok, din yalan” ibaresi gizlenmiş karikatürden bahsediyorum. Aslında ilk gördüğümde yazma gibi bir amacım yoktu. Bloglarda, forumlarda gördüğüm gülünç yorumlardan , tepkilerden sonra kendimi tutamadım diyebilirim.
***
Allah VAR, Din GERÇEK
“Allah yok, din yalan” ibaresinin tersi. Hemfikir miyiz?
Hakaret nerede? Yapmayın.
Düşünce özgürlüğü?
Tabi herkesin hür fikri.
Ayıp etmiş mi?
Tartışılır, özrünü dilemiş.
Ayıbının farkında mı yoksa bu kadar tepkiye karşı mı bu özür?
Böyle olacağını bilmiyor muydu?
Biliyordu. Burası da tartışılır.
***
Dergiyi kapattıralım, şikayet edelim.
Anlamadan dinlemeden gel ahkam kes. Oldu.
Adam fikir özgürlüğünü kullanmış, ötesi berisi var mı? Akıl, vicdan ona ait.
Hesabı kitabı sende bende değil.
Ha, bide o ampulleri prezervatife benzetenler var. 

Tesadüf ki ne tesadüf…
“Bu kadarı da olmaz.” diye düşünebilirsiniz, olabilir. (bkz. Bu kadar tesadüf anca Türk filmlerinde olur.)
“Film işte.” deyip keyfini çıkarmış da olabilirsiniz.
Eleştirmeye, hata bulmaya çalıştıysanız onuda bulabilirsiniz.
Gerçi böyle diyorum da pek abartı göremedim(mi?). Her şey kıvamında, müzikler, mekanlar, oyuncular şahane. (Türk Sineması için umut verici bir film daha. Tekrar parantez açıyorum (Recep İvedik, Kutsal Damacana gibi filmlere kıyasla.))
Şunu belirtelim hele, filmin keyfini çıkaranlardanım.
Türkler olarak duygusallığa dayanamıyoruz. Issız Adam, Babam ve Oğlum  gibi filmlerde de aynı duyguları tatmıştım.
Film işte.
Şunu da söylemeden geçemeyeceğim,
Filmde aşkın yanı sıra dramı daha fazla yaşadım desem olur mu acaba? (bkz. Hanzo)
Çıkışta içimde gereksiz ve aşırı bir burukluk vardı. Eğer amaçları buysa (ki bence öyle) Başarmışlar.
Sonuç olarak beğendim (diyelim).
(Filmden çıktığımda yazacak çok şey vardı fakat izlemeyenleri düşünerek dikkatli olmaya çalıştım. Her zaman dediğim gibi benim, onun yorumlarına aldanmayın. Gidin görün, karar sizin.)
Fragmanı da unutmadan,

Dilime dolanan, hoşuma giden bir şarkı,